Zaburzenia lękowe

Wśród zaburzeń lękowych wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10) wyróżniamy:

• Zaburzenia lękowe w postaci fobii (F40), m.in. fobie społeczne, agorafobia, fobie bliżej nie określone,
• Inne zaburzenia lękowe (F41), m.in. zaburzenia lękowe z napadami lęku, zaburzenia depresyjne i lękowe (mieszane), zaburzenia lękowe uogólnione,

Pacjenci w następujący sposób opisują przeżywane objawy zaburzeń lękowych:

"Często budzę się w nocy. I jestem cały spocony, nie wiem dlaczego. Nic mi się nie śni. To przychodzi nagle i nie jest związane z żadną sytuacją".

"Tego typu objawy przytrafiają mi się w miejscach, gdzie jest dużo ludzi. W sklepach, w hipermarketach, w kościele. Nagle zaczyna kręcic mi się w głowie, serce szybciej mi bije, odczuwam nieokreślony niepokój. Mam wrażenie, że zaraz zemdleje, przewrócę się. I wtedy czuję się coraz gorzej, bo boję się, że zaraz coś się ze mną stanie, nad czym nie mam kontroli" (napady lęku panicznego)

"W różnych sytuacjach robi mi się duszno, kręci mi się w głowie, dostaję arytmii serca. Wtedy mam wrażenie, że jestem na coś poważnie chora i boję się jeszcze bardziej".

"Przez cały dzień czuję niepokój, jest on nieokreślony. Pojawia się bez przyczyny. Boję się wyjśc z domu. Przeszkadza mi to, bo nie mogę niczego załatwic. Boję się, lecz nie wiem czego" (tzw. wolnopłynący lęk).

"Lęk pojawia się zaraz po przebudzeniu i mnie trzyma. Słabnie dopiero popołudniu.Boli mnie przy tym brzuch. Najchętniej w ogóle nie wychodziłbym z łóżka. Nie potrafie powiedziec czego się boję z samego rana"

Osoby cierpiące na zaburzenia lękowe bardzo często interpretują to co przeżywają (zawroty głowy, duszności) jako objawy mające swą przyczynę w somatyce. Poddają się licznym specjalistycznym badaniom, które - jak łatwo się domyślic- nie wykazują nic (lub często jedynie drobną ułomnośc organizmu nie mającą takiego wpływu na tego typu objawy).

To skłania ich do kolejnych wizyt u lekarzy o innych specjalnościach. Po pewnym czasie (rzadziej przy pierwszej wizycie) może zdarzyc się, że lekarz skieruje taką osobę do psychiatry, a ten zaleci kontakt z psychologiem.

Jeżeli psycholog posiada odpowiednie kwalifikacje pacjent staje przed szansą przyjrzenia się prawdziwym przyczynom w/w objawów tkwiacym w psychice.

Skuteczną formą leczenia zaburzeń lękowych może byc psychoterapia indywidualna lub grupowa.

Skutecznośc psychoterapii zaburzeń lękowych ( i nie tylko) zależy m.in. od:

• motywacji pacjenta do udziału w terapii i pracy nad sobą,
• możliwości udziału w systematycznych spotkaniach terapeutycznych,
• kwalifikacji i doświadczenia terapeuty,
• sytuacji rodzinnej (często warunkującej powrót do zdrowia).

Zaburzenia lękowe to zaburzenia w których lęk jest głównym, dominującym objawem. Różne rodzaje lęku występują także w przypadku innych zab. nerwicowych takich jak: hipochondria, neurastenia, dystymia (nerwicy depresyjnej), natręctwa, zab. pod postacią somatyczną (uporczywe bóle psychogenne) i innych.

Przedłużające się objawy lękowe mogą prowadzic do zaburzeń depresyjnych i wywoływac obniżony nastrój, uczucie ciągłego zmęczenia, wycofanie, silny spadek aktywności, obwinianie siebie i niskie poczucie własnej wartości.